Jaren 80:
Jan kon zijn liefde voor muziek niet bedwingen en wilde deze verder uitbreiden door in een beroepsformatie te stappen, in zijn plaats kwam Arthur. Nog meer werd er gedaan met de zangstemmen, totdat zelfs een accapella liedje van Billy Joel “For the longest time” werd ingestudeerd. Tanja, de vrouw van Gerard, hoorde en zag wat dit nummer deed bij het publiek, en gaf Satisfy op voor de populaire soundmixshow….thanxxx Van de circa 4000 medekandidaten werd Satisfy 3e in de finale van deze show.



Tot onze spijt nam John (toen al bijna 18 jaar bij ons) afscheid i.v.m. gezin en werk, en vulde Erik zijn plaats op. Het instrumentarium werd even opzij gezet en in de plaats kwamen nieuwe microfoons, nette kleding, goed transport maar ook orkestbanden en ja ….danspasjes.



Het gevolg van de soundmixshow was een platencontract van 3 jaar, enkele hits in de nationale hit -en tip parades, opname van een album en een 7-tal singles. Zie hier top 40 lijst 1986.
Via onderstaande titel is op You Tube een compilatie van de album Jealous talk uit 1986 te beluisteren.
Compilatie Jealous Talk




Optredens in de Rotterdamse kuip voor 60.000 mensen, een bioscoop reclamefilm voor Van Nelle (Music Video Award), een 15 –tal TV optredens en veel radio promotie, een heuse fanclub met zeer gedreven bestuursleden, een album verkoop van 26.000, en een positief faxbericht van Billy Joel himself, waren voor Satisfy de absolute hoogtepunten van de jaren 80.



Jaren 90:
In de achterliggende leuke en leerzame periode misten we wel de basis van het ontstaan van Satisfy en besloten onze instrumenten weer op te pakken. Het zingen en spelen als combinatie, ter vervanging van de orkestbanden, wekte alweer hetzelfde enthousiasme op als vele jaren daarvoor. Door weer avondvullend te werken, i.p.v. een half uurtje in een programma “geplakt” te worden, kwam het contact met het publiek ook weer terug.



Enkele zangers gingen daarop “solo”, kwam Basgitarist Jan weer terug op het oude nest en werd het geheel weer compleet gemaakt met sologitarist Ser en slaggitarist Martien. Als vanouds werd er weer veel plezier gemaakt op het podium en het aantal optredens bleef steeds groeien….groeien….groeien….zodat besloten werd om de zakelijke kant te gaan beheren in een V.O.F.
Jan, die ondertussen ook nog een eigen zaak was begonnen, kon later de werkzaamheden niet meer combineren, zodat Ferdie in zijn plaats kwam bassen en zingen. Martien werd “weggekocht” door een andere beroepsformatie en Roel kwam in zicht.



Het noodlot trof Ser met gezondheidsproblemen, en moest op doktersadvies stoppen met het ongeregelde (fijne) muziek -leventje. Na kleine rustpauzes en overdenkingen, ging Roel verder voor een nieuw op te richten band en kwamen zanger Jos en sologitarist Lowie in het vizier. Dat er heel veel sologitaristen waren wisten we ondertussen al, en dat kwam goed uit want Lowie ging even later emigreren en zijn opvolger Claudio ging enige tijd later de wereld rond. De jonge sologitarist Marc, studerend aan de Rockacademie, nam zijn plaats in.